تبليغاتX
قلب من آهسته بنواز اين نيلبک عاشقانه را ، کودک همسايه خواب است . نکند با تراوشهاي عشقت ، قلبي راهي اين سرزمين سوخته شود که من آهنگ تنهايي را بهتر مي نوازم . بهترين ارمغان شايد محبت باشد اما زيباترين عشق است
قصر عشق

قصـــــرعشـــــق






یار بی وفا  

چه صادقانه دوستت داشتم

و نتوانستم راز دلم را با تو بگويم

و تنها تو نظاره گرم بودي

و بي هيچ کلامي از کنار من و دلم گذشتي

چه محابا برايت اشک ريختم

و رفتنت را با چشمان پر ز اشک مي ديدم و مي سوختم

روزگار گذشت اما عشق تو آموخته بود

که تا ابد با من و قلبم عجين شود

اين روزها گاهي دوريت دلم را آزارم مي دهد

هيچ چاره اي براي تسکين دردش ندارم

جز اينکه او را با دروغي ساده دلداري دهم و بگويم

روزي تو با دلي عاشق بازخواهي گشت

 

نوشته اي از بهاره و سعید | جمعه 28 فروردین1388 | 10:5 | |