| تبليغات | X |
قصـــــرعشـــــق
 آسمان خاکستري ست
و من که خيره به آسمان مي نگرم و افکار پريشانم که باز به سوي معبود قلبم سوق يافته اند در اين انديشه ام که آيا تو هم به من مي انديشي يا نه؟ قلبم با ياد تو آرامشي عجيب مي يابد گويي لحظه مرگ است هيچ آرزويي ندارم جز خوشبختي تو ... چه با من و چه بي من ولي من فقط و فقط با تو خوشبختم تو برايم عشقي والايي که به آن افتخار مي کنم مي ترسم ... مي ترسم نگاهي يا ندايي شيطاني تو را از من بربايد مي ترسم دستان گرمت را ديگر لمس نکنم مي ترسم امشب که ميروي فردا ديگر صدايت را نشنوم فکر جدايي وجودم را به لرزه مي اندازد عاشقانه دوستت دارم ... ..:: متنهای این وبلاگ متعلق به نویسنده آن بهاره می باشد کپی برداری از مطالب با درج منبع و ذکر نام نویسنده بلامانع می باشد::..  |
زندگی من ... تو !
زندگي ! چه واژه غريبانه اي ! که حتي اشکهاي من و تو را نمي بيند درد دل ما را نمي شنود و ما در خود مي مانيم و پر مي شويم از سکوت و تنهايي ! کاش زندگي همچون پروانه اي که همدم شمع است و مي سوزد با دل ما همراه مي شد و مي سوخت آن گاه ديگر بار غم را در خيال خويش نمي پرورانديم و من و تو بدون هيچ واهمه اي ما بوديم ! اما دريغ ! که زندگي ، تنها باور جدايي را آموخته است تا نگذارد در دنياي پوچش سهم من و تو از اين بيشتر شود !
نوشته اي از بهاره و سعید | یکشنبه 28 تیر1388 | 10:15 | |
|
