قصـــــرعشـــــق
قصـــــرعشـــــق
 آسمان خاکستري ست
و من که خيره به آسمان مي نگرم و افکار پريشانم که باز به سوي معبود قلبم سوق يافته اند در اين انديشه ام که آيا تو هم به من مي انديشي يا نه؟ قلبم با ياد تو آرامشي عجيب مي يابد گويي لحظه مرگ است هيچ آرزويي ندارم جز خوشبختي تو ... چه با من و چه بي من ولي من فقط و فقط با تو خوشبختم تو برايم عشقي والايي که به آن افتخار مي کنم مي ترسم ... مي ترسم نگاهي يا ندايي شيطاني تو را از من بربايد مي ترسم دستان گرمت را ديگر لمس نکنم مي ترسم امشب که ميروي فردا ديگر صدايت را نشنوم فکر جدايي وجودم را به لرزه مي اندازد عاشقانه دوستت دارم ... ..:: متنهای این وبلاگ متعلق به نویسنده آن بهاره می باشد کپی برداری از مطالب با درج منبع و ذکر نام نویسنده بلامانع می باشد::..  |
اسیر تنهایی !
در قلعه محصور قلبم خواستم تنهايي را به زنجير کشم تا نا اميد از روزگار نباشم ! آرزوهايم را در خاکش خواباندم تا هوسي در سر نداشته باشم ! تمام خاطراتم را به دست باد سپردم تا دلتنگ تو نباشم اما نشد ... که همه اش خواب و خيال بود ! چون لحظه اي که ياد تو مي افتم نفس در سينه ام حبس مي گردد هوا براي تنفسم کم مي شود چشمهايم مي لرزد و دانه هاي بلورين اشک بر روي گونه ام مي غلتد و همانجا مي ميرد ! در اين دنيا دلخوشي هايم کم نيست اما تو را که ندارم انگار هيچ دلخوشي برايم نيست ناخوش مانده ام چون چهره ات از خاطرم رفتني نيست ! حال با همه اينها تنهايي مرا در دام خويش کشيد و اميدم را از من گرفت خاطرات با تو بودن آزارم داد آرزوهايم همه بر باد رفت وحسرت عشق تو به دلم ماند ! نوشته اي از بهاره و سعید | پنجشنبه 14 آبان1388 | 13:45 | |
|
